Is het grootste residentiële gebouwencomplex van Tsjechië naar vorm en betekenis. Het werd gebouwd in het midden van de 9e eeuw door de Premysliden en verbouwd en vergroot in latere eeuwen als het symbolisch centrum van het land en de zetel van de keizers.

Na vroeg-gotische verbouwingen uitgevoerd in het midden van de 13e eeuw, werd de Burcht grondig gereconstrueerd in de 14e eeuw, toen Karel IV, Koning van Bohemen en het Heilige Romeinse Rijk, de Burcht liet herbouwen en Praag zijn overbekend silhouet kreeg met de bouw van de St.Vituskathedraal. De laatste middeleeuwse verbouwingen werden uitgevoerd in de laat-gotische periode tijdens het bewind van Koning Vladislav de 2e van de jagelloniaanse dynastie op het einde van de 15e eeuw. Toen de Habsburgers de troon van Bohemen beklommen in 1526, volgden nog een aantal verbouwingen in renaissance stijl. In de loop van deze periode werd de bouwactiviteit vooral toegespitst op het westerse gedeelte van de Burcht en dit resulteerde in nieuw aangelegde tuinen met het koninklijk zomerpaleis het Belvédère. Tijdens het bewind van Keizerin Maria-Theresia van 1753 tot 1775 werd de laatste hand gelegd aan de architectonische ontwikkeling. In die periode kreeg de Praagse Burcht zijn huidige gezicht en dit vooral door de eenmaking van de zuidelijke gevels van het paleizencomplex. Na 1918 werden talrijke interieurs van de Burcht opnieuw ingericht in een monumentale stijl door de Sloveense architect Josip Plecnik en de bouw van de St.Vituskathedraal werd voltooid.